Jak odróżnić koszty reprezentacji od kosztów reklamy w podatku dochodowym

Odróżnienie kosztów reprezentacji od kosztów reklamy (marketingu) w podatku dochodowym jest kluczowe. Nierzadko koszty reklamy i koszty reprezentacji oddziela bardzo cienka linia. Wynika to w dużej mierze z tego, że działania marketingowe mają aktualnie bardzo szeroki zakres. Natomiast z perspektywy podatnika, każde działanie mające na celu nawiązanie relacji biznesowych powinno być kosztem uzyskania przychodów. Stąd krótka droga do sporów z organami podatkowymi o to, czy dany wydatek np. na prezent dla kontrahenta, zaproszenie na wyjazd integracyjny, wykwintna kolacja i temu podobne może być kosztem uzyskania przychodów, czy też nie. 

Aby uprościć ustalenie, kiedy mamy do czynienia z reprezentacją, która nie jest kosztem uzyskania przychodów, a kiedy z reklamą, przygotowałem graf. Graf w skrótowy sposób opisuje najważniejsze cechy obu wydatków, na które zwracają uwagę organy podatkowe i sądy administracyjne. Kierując się tymi cechami łatwiej będzie Ci zakwalifikować dany wydatek do NKUP jako koszt reprezentacji lub do KUP jako koszt podatkowy.

Graf można pobrać pod linkiem LINK 

Koszty reprezentacji a koszty reklamy

 

Jeżeli potrzebujesz pomocy w podatkowych zagadkach, skontaktuj się ze mną i opisz swój problem: p.terpilowski@ptkrp.pl

Odpowiedzialność sprzedawcy za reklamę

Codziennie jesteśmy bombardowani niezliczoną ilością reklam, które starają się przeniknąć do naszej świadomości i wywrzeć wpływ na decyzje zakupowe. Ze względu na przesyt reklam, ich twórcy starają się wymyślać coraz to bardziej efektywne i zaskakujące treści, tak aby zwrócić naszą uwagę na ich produkt, czy usługę. I chociaż doskonale orientujemy się, że reklamy mają na celu przedstawić reklamowany towar w jak najlepszym świetle, nierzadko uciekając się do manipulacji, to ulegamy chwytliwym sloganom i kolorowym obrazkom. Jednakże prawo nie jest tak uległe i przewiduje odpowiedzialność sprzedawcy za treść reklamy, jeżeli sprzedany towar mija się z jej przesłaniem. Nawet, jeżeli reklamy nie przygotował sam sprzedawca, a na przykład producent towaru.

Sprzedawca odpowiada za treść reklamy, jeśli towar nie jest z nią zgodny

Wada fizyczna towaru

Kodeks cywilny, jako jedną z wad fizycznych wymienia wadę, która polega na tym, że zakupiona rzecz nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając mu próbkę lub wzór. Jest to niejako powielenie normy unijnej zawartej w art. 2 ust. 2 lit. a) i d) dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji zgodnie, z którym:

Domniemywa się, że towary konsumpcyjne są zgodne z umową, jeżeli:
a) odpowiadają opisowi podanemu przez sprzedawcę i mają właściwości towarów, które sprzedawca przedstawił konsumentowi jako próbkę lub wzór;
(...)d) wykazują jakość i wykonanie, które są normalne dla towarów tego samego rodzaju i jakich konsument może racjonalnie oczekiwać, charakter towarów i biorąc pod uwagę wszelkie oświadczenia publiczne na temat szczególnych właściwości towarów, jakie wygłosił na ich temat sprzedawca, producent lub ich przedstawiciel, w szczególności w reklamie lub na etykiecie.